پاداش

با چشم های باران زده و دوخته به گنبد طلای رضوی،

“دلِ شکسته ام” را به “دل شکسته طوس” قسم دادم چون او، صاف و بی کینه

بدی های همه را و همه بدی ها را در حق خودم، بی توقع بخشیده

و با توسل به امام مهر و توکل بر خدای خوبی ها،

دوری از جنود شیطانی دروغ و تهمت و غیبت و ریا را برایشان طلب کند؛

باشد لایق پاداش بی بدیل شهادت شوم.

آمین

آرا و کبوترها

رفت، کنارشان نشست، گندم خورد!

“آرا” و “کبوترها” میهمان کرم امام رضا (ع) بودند.

ادامه خواندن آرا و کبوترها

غربت


چه غربت با شکوهی!

شکر که در میان قوم بی غیرت نیستی؛ امام رضا (ع).

ادامه خواندن غربت