پاداش

با چشم های باران زده و دوخته به گنبد طلای رضوی،

“دلِ شکسته ام” را به “دل شکسته طوس” قسم دادم چون او، صاف و بی کینه

بدی های همه را و همه بدی ها را در حق خودم، بی توقع بخشیده

و با توسل به امام مهر و توکل بر خدای خوبی ها،

دوری از جنود شیطانی دروغ و تهمت و غیبت و ریا را برایشان طلب کند؛

باشد لایق پاداش بی بدیل شهادت شوم.

آمین

بوسه خورشيد

بوسهخورشيد خم شد؛

از گرمي بوسه اش ترسيدي!

دل خورشيد شکست،

هوا سرد شد؛

بوسه خورشيد را آرزو کردي.

گرمي لبهايش را نفهميدي…