موضعِ امیرالمؤمنین (ع) در مواجهه با اجدادِ فیس‌بوک بازها و امثالِ فیس‌بوک

برای کسی چون بنده، که گنج‌ها را برای گنجه می‌ستانم و معرفتم به کسب معرفتی از معارف هم نمی‌رسد، تفأل راهگشاترین راه است!

از ضبط مناظرۀ «به‌روز» که برگشتم، حال و هوایِ حواشیِ آن و چیزهایی که از میلِ برخی دوستان به فیسبوکِ آمریکایی شنیده بودم، احوالم را کمی مشوش کرده بود و تلاش می‌کردم آنچه گوش‌هایم شنیده است را در زودپز مغزم، زود بپزم! اما آن‌قدر ناپز بود که ناچارم کرد گنجی را از گنجه بیرون کشم و راهگشاترین راه را پی گیرم.

نتیجه تفألِ مشترک با شریکِ زندگی‌ام به گنج، شد خطبه 34 نهج‌البلاغه که با عبارتِ «اُف بر شما» آغازشده و هنوز رنگِ خونِ دل‌هایِ امیرِ مؤمنان را به چشمانِ بی‌بصیرتِ امثالِ من نیز نمایان می‌کرد و اشک را جاری و تن را از ترسِ غضبِ خدا، لرزان…

امیر عاشقان در بخشی از خطبه آتشینِ خود، با ذوالفقار برّان زبانشان فرمان خدا را این‌گونه بر گوشِ خفتگان می‌نوازند:

وَاللّهِ اِنَّ امْرَءاً یُمَکِّنُ عَدُوَّهُ مِنْ نَفْسِهِ یَعْرُقُ لَحْمَهُ، وَ یَهْشِمُ عَظْمَهُ، وَ یَفْری جِلْدَهُ، لَعَظیمٌ عَجْزُهُ، ضَعیفٌ ما ضُمَّتْ عَلَیْهِ جَوانِحُ صَدْرِهِ. اَنْتَ فَکُنْ ذاکَ اِنْ شِئْتَ، فَاَمّا اَنَا فَوَاللّهِ دونان اُعْطِیَ ذلِکَ ضَرْبٌ بِالْمَشْرَفِیَّةِ تَطیرُ مِنْهُ فَراشُ الْهامِ، وَ تَطیحُ السَّواعِدُ وَ الاقْدامُ، وَ یَفْعَلُ اللّهُ بَعْدَ ذلِکَ ما یَشاءُ.
سوگند به حق، کسی که زمینۀ سلطۀ دشمن را بر خود فراهم کند تا دشمن گوشتش را بخورد و استخوانش را بشکند و پوستش را بکَند، عجز و بی غیرتیش بزرگ است و دلش که در قفسه سینه‌اش جای دارد، ناتوان و ضعیف!
تو اگر می‌خواهی این‌گونه باش، اما من به خدا قسم قبل از آنکه فرصتِ سلطه به دشمن بدهم، با شمشیرِ مَشرَفی چنان بزنم که استخوان ریزه‌هایِ سرش بپرد و بازو و قدمش قطع شـود و بعد از آن خداونـد هر چـه را خواهـد انجام دهـد.

بگذارید نتیجه‌گیری از بیانِ فصیحِ مولا را همچون مناظرۀ قیچی کاری شدۀ پخش‌شده، به عهده خود شما بگذارم، در پاسخ به اینکه:

آیا فیس‌بوک «زمینۀ سلطۀ دشمن» بر ما را فراهم می‌کند؟ و در صورت حضور جسم امام در میان ما، موضعِ امیرالمؤمنین (ع) در رابطه با امثال فیس‌بوک چه می‌بود؟

– شمشیرِ مَشرَفی، منصوب به «مَشرَف» یکی از شهرهای یمن است که شمشیرهای آبدیده اش، معروف بوده است.

فرمان چهارم / حکومت نظامی اینترنت را در هم بشکنید

جامعه مجازی و دهکده جهانی مد نظرشان شکل گرفته است و بسیار هم به آن می بالند.

گویی جهان مجازی ساخت آمریکا دقیقا همانگونه است که برایش برنامه ریزی شده بود؛ بدون مزاحمت و مقاومتی که در فضای واقعی مقابل اندیشه های استعماری خود داشتند!

حکومتهای پادشاهی با نام های یاهو، گوگل، فیس بوک، توییتر و خرده جامعه های مجازی دیگر که اتفاقا تمام آنها نیز آمریکایی هستند، گویا جهان مجازی مد نظر گاوچران های آمریکایی را تشکیل داده اند.

جهانی که پایتخت آن در پنتاگون (وزارت جنگ آمریکا) و مغز متفکر آن NSA (آزانس امنیت ملی آمریکا) است.

بعد از شکست آمریکا در آشوب های تهران و آغاز انقلاب های منطقه، رئیس جمهور این کشورِ ذاتا متجاوز با معرفی یک ژنرال پنج ستاره ارتش آمریکا به عنوان “فرمانده ی فضای سايبری و اينترنتی” در واقع اعلام “حکومت نظامی اینترنتی” کرد.

اینترنتی که ما هم عضو مهمی از آن هستیم و قریب به 35 میلیون ایرانی و میلیون ها نفر از سراسر جهان در آن فعال اند و به نوعی ابعاد مختلف زندگی خود را در آن تعریف کرده اند.

در این حکومت نظامی همه مردم جهان تحت حاکمیت آمریکا هستند و تنها قانون نافذ، قوانین ایالات متحده آمریکاست!

هر مقاومتی در آن با واکنش تند حاکمان نظامی اینترنت مواجه می شود و ممکن است به قیمت جان هویت مجازی شما تمام شود.

باید حکومت نظامی اینترنت را در هم شکست و حاکمان نظامی آن را به زیر کشید.

ایرانی مسلمان ننگ حاکمیت بیگانه را با خون خود خواهد شست و اجازه نخواهد داد ناموس و غیرتش به دست بیگانگان شیطان صفت تاراج شود…

اما چگونه؟

پس از مطالعه این مطلب در اولین فرصت:

  1. اگر در اینترنت دارای تارنما هستید، برای پایگاه اینترنتی خود دامنه (دامین) و فضای اینترنتی (هاست) ایرانی بخرید تا تابعیت تارنمای شما از آمریکا به ایران منتقل شود؛ اینگونه گردش کلیک را به داخل کشور آورده و امکان جاسوسی را برای شیطان بزرگ سخت می کنید.
  2. اگر صندوق پست الکترونیک شما در یکی از تارنماهای شیطانی “یاهو” یا “جی میل” است، تارنامه (ایمیل) خود را از این حکومت های پادشاهی مجازی بیرون کشیده و پایگاه اطلاعات اینترنتی خود را به تارنماهایی چون “میهن میل”، “ایران دات آی آر” یا موارد مشابه ایرانی دیگر یا سرویس ایمیل تارنمای خود انتقال دهید.
  3. از شبکه های اجتماعی بیگانه به شبکه های اجتماعی ایرانی کوچ کنید و اجازه ندهید سازمان سیا از شما به عنوان یک جاسوس استفاده کند.
  4. با استفاده از جستجوگرهای ایرانی امکان رصد خود را از حاکمان نظامی اینترنت بگیرید.
  5. دوستان خود را به این فرمان “امر به معروف” و از خفت زندگی در استبداد اینترنتی “نهی از منکر” کنید.

اینگونه با تکیه بر عزت نفس، حکومت نظامی آمریکا بر شما تاثیری نخواهد داشت و لذت استقلال اینترنتی را نیز خواهید چشید…

منتشر شده در: صفحه بلاگستان بیست و پنجمین شماره هفته نامه “9 دی”

فرمان سوم / در اینترنت هم، بگو مرگ بر شاه

“به مجموعه ای از انسانها که با هم تعامل اجتماعی پایدار دارند، جامعه می گویند”.

من و تو را مقابل هم (فیس توفیس) در فضای مجازی جمع کرده اند و نام جایی را که همه ما در آن “تعامل اجتماعی” داریم، شبکه اجتماعی گذاشته اند.

شبکه اجتماعی شبکه ای است از انسانها که با هم اجتماعی را شکل می دهند و این اجتماع را جامعه مجازی نامگذاری کرده اند.

گویا این جوامع مجازی قرار است دهکده جهانی را شکل دهند و ما هم شهروندان دهکده جهانی هستیم!

در این جوامع، که همه ویژگی های جوامع واقعی را دارند و سازندگان آنها تحت حمایت اربابان خود اصرار دارند ابعاد آن را با جامعه واقعی مقایسه کرده و عمق تعاملات افراد در این شبکه ها را از آن نیز قوی تر می دانند، آیا:

“حق حاکمیت اعضاء جامعه بر سرنوشت خود”

“دخالت جدی و گسترده اعضاء جامعه در تمامی حوزه های زندگی اجتماعی”

“حق انتخاب نوع حکومت، حاکم، نمایندگان پارلمان و … توسط اعضاء جامعه”

“حق نظارت اعضاء جامعه بر مدیران و حاکمان”

“حفاظت از حقوق فردی و اجتماعی افراد و امکان اقامه دعوا، دریافت خسارت و…”

“آزادی بیان در انتقاد از حکومت و حاکم آن”

“تقسیم سرمایه و به تبع آن درآمدهای منابع عمومی بصورت مساوی بین تمام اعضاء جامعه” و… وجود دارد؟

تو شهروند کدام حکومت پادشاهی هستی؟

در فیس بوک زندگی می کنی یا توئیتر؟ یا فرندفیدی هستی؟

شاه سرزمین مجازی تو کیست؟ زاکربرگ؟ یا…

از میلیون ها دلار درآمد و میلیاردها دلار سرمایه کشور اینترنتی ای که تو ساخته ای و ذره ذره بزرگش کرده ای چقدر به تو می رسد؟

اگر روزی تمام سرمایه هایت در این شبکه های اجتماعی با یک کلیک شاه یا مدیرانش نابود شد، از دست تو چه کاری برمی آید؟

اگر بدون محکمه و محاکمه اکانتت، که اکنون بعد از سالها سرمایه زندگیت شده است، را اعدام کردند چه می کنی؟

اصلا حقوق تو در جامعه مجازی چیست یا بهتر است از خودت بپرسی آیا در این جامعه حقی هم داری؟

مقایسه ویژگی های این شبکه های اجتماعی با مشخصه های انواع حکومت ها در کتب جامعه شناسی شما را به عبارت “پادشاهی مطلقه” می رساند که از انواع حکومت های تمامیت خواه است و شش خصوصیت زیر را برای اینگونه حکومت ها عنوان کرده اند:

  1. دارای یک ایدئولوژی کلی.
  2. یک سیستم متعهد به آن ایدئولوژی کلی که توسط یک نفر هدایت می شود.
  3. دارای پلیس مخفی گسترده.
  4. انحصار در استفاده از تجهیزات سلبی (چون اسلحه).
  5. انحصار وسائل ارتباط جمعی.
  6. انحصار اقتصادی.

آیا می دانی مشابه حکومتی که تو تابعیت آن را در اینترنت پذیرفته ای توسط استالین در شوروی، هیتلر در آلمان، موسولینی در ایتالیا به مراتب دموکراتیک تر از این شبکه های اجتماعی ایجاد شده بود؟

متاسفانه این دیکتاتوری ها در اینترنت و شبکه های اجتماعی توسط کشوری اداره می شود که سالهاست از ویتنام تا افغانستان و عراق را زیر چکمه های سربازان خود له می کند تا به اصطلاح به مردم این کشورها دموکراسی هدیه دهد و این افراط آمریکا در تحمیل دموکراسی تا جایی پیش رفته است که در کشورهایی چون افغانستان مردم را با زور اسلحه به پای صندوق های رای می آورند و ایران و دیگر کشورهای مستقل را محکوم به دیکتاتوری می کنند.

باید به خود آییم و فریاد برآوریم و از شاه اینترنت بیزاری جوییم.

پس تو هم عزت انسانی خود را بازپس گیر و با خروج فوری از این شبکه های دیکتاتوری مجازی، همراه با من بگو: مرگ بر شاه.

منتشر شده در: صفحه بلاگستان بیست و چهارمین شماره هفته نامه “9 دی”